Dziennik błędów nie musi być długą listą wszystkiego, co poszło źle. Jego zadanie jest proste: pomóc ci wrócić do konkretnej trudności i sprawdzić, czy potrafisz poradzić sobie z nią w nowym przykładzie.
Możesz prowadzić go w notesie albo w swoim dokumencie. Ta strona pokazuje sposób pracy. Nie zapisuje wpisów, nie sprawdza odpowiedzi i nie ocenia gotowości do państwowego egzaminu B1 dla dorosłych.
Zapisz tyle, żeby zrozumieć błąd później
Samo hasło „przypadki” jest zbyt ogólne. Przyda się zdanie, sytuacja i źródło poprawki. Wybierz jedną lub dwie trudności z ostatniej sesji zamiast przepisywać całą pracę.
| Pole w notatce | Co zapisać |
|---|---|
| Data i zadanie | Kiedy i przy jakim ćwiczeniu pojawiła się trudność |
| Moja wersja | Dokładne zdanie lub odpowiedź, zanim je poprawisz |
| Sprawdzona poprawka | Poprawne zdanie i miejsce, w którym je sprawdzono |
| Wskazówka | Krótkie wyjaśnienie własnymi słowami |
| Nowy przykład | Inne zdanie z tą samą konstrukcją |
| Następna próba | Termin powtórki i jej wynik |
Jeżeli poprawka jest jeszcze niepewna, oznacz wpis „do sprawdzenia”. Zapytaj nauczyciela albo sięgnij do odpowiedniego słownika lub materiału z wyjaśnieniem. Nie buduj powtórek na zgadywanej regule.
Przykład jednego wpisu
Zadanie: wiadomość o planach na weekend.
Moja wersja: „W sobotę idę do kino”.
Poprawka do omówienia: „W sobotę idę do kina”. W tym wyrażeniu po „do” potrzebna jest forma dopełniacza: „kina”.
Moja wskazówka: zapamiętuję całe połączenie „iść do kina”, a potem ćwiczę je w zdaniu.
Nowy przykład: „Po pracy chcę pójść do kina z koleżanką”.
Następna próba: zasłaniam poprawkę i piszę inne zdanie o wyjściu do kina. Jeśli nie jestem pewien lub pewna formy, wracam do wyjaśnienia.
Przykład pokazuje sposób notowania. Nie jest pełnym omówieniem użycia przyimka „do”.
Powtarzaj przez odtworzenie
Przy kolejnej sesji zasłoń poprawione zdanie. Spójrz na opis sytuacji lub własną wskazówkę i napisz nowy przykład. Dopiero potem porównaj go ze sprawdzoną wersją. Samo rozpoznanie znajomego zdania jest innym zadaniem niż samodzielne użycie konstrukcji.
Przy wyniku możesz zapisać „samodzielnie”, „z podpowiedzią” albo „do sprawdzenia”. To notatka o tej próbie, a nie ocena języka lub prognoza wyniku egzaminu. Do trudnych wpisów wracaj w kolejnych sesjach, zmieniając kontekst przykładu.
Nie każdy problem jest błędem gramatycznym
W dzienniku możesz też zapisać pominięty punkt polecenia, nieuważnie przeczytane pytanie albo wyrażenie nierozpoznane w nagraniu. Dobierz następną próbę do problemu. Brak informacji w wiadomości wymaga ponownego sprawdzenia polecenia, a nie kolejnej tabeli odmiany.
Na dziś: wybierz jedną sprawdzoną poprawkę z ostatniej pracy. Zapisz własny przykład i termin powrotu w planie nauki. Przy pracy pisemnej pomoże ci także lista kontrolna tekstu.